Ik ben Tristan, 34 jaar oud, met een achtergrond in test automation en softwareontwikkeling. Ik heb altijd graag systemen gebouwd, dingen uitgezocht en nieuwe projecten opgezet. Het grootste deel daarvan speelde zich achter een computer af, van programmeren en automatiseren tot websites en hardware.

Bijna alles wat ik leuk vind, gebeurt achter een computer. Jarenlang betekende dat veel zitten, weinig bewegen en dagen zonder veel structuur. Ik sliep slecht, at veel te vaak pizza, patat en ander makkelijk eten, en kwam op sommige dagen nauwelijks buiten.

Op een gegeven moment vond ik dat simpelweg niet meer bij het leven passen dat ik wilde leiden. Ik begon daarom vrij klein. Vastere slaaptijden, beter eten, vaker naar buiten en langzaam meer bewegen. Daarna kwamen hardlopen en krachttraining erbij en begon ik mijn dagelijkse omgeving zo in te richten dat bewegen makkelijker werd.

Kleine veranderingen werden langzaam een nieuwe routine.

Uiteindelijk kocht ik een zit-stabureau en later een loopband die daaronder paste. Dat bleek voor iemand die zoveel tijd achter een computer doorbrengt een verrassend praktische combinatie. Ik kon werken, programmeren of aan een project bouwen en ondertussen gewoon lopen. Samen met hardlopen, krachttraining, betere voeding en meer aandacht voor slaap werd mijn dagelijks leven daardoor veel actiever en gestructureerder.

Naarmate ik daar verder in ging, wilde ik ook beter begrijpen wat ik eigenlijk aan het doen was. Ik begon meer te lezen over voeding, training, slaap, herstel en wat mijn lichaam nodig had om zo'n routine vol te houden. Vanuit die nieuwsgierigheid kwam ik uiteindelijk terecht in de wereld van biohacking, waar mensen veel bezig zijn met data, experimenteren en wetenschappelijke inzichten rond hun dagelijkse leefstijl.

Een leuke bijkomstigheid was dat ik me inmiddels fitter voelde en mijn dagen veel meer structuur hadden. Daardoor kreeg ik ook weer meer ruimte en aandacht voor iets waar ik altijd al veel plezier uit haalde: nieuwe projecten bouwen.

Via de biohackingwereld kwam ik ondertussen allerlei producten en onderwerpen tegen waar ik me verder in ging verdiepen. EVOO, creatine en uiteindelijk high-flavanol cacao waren daar voorbeelden van. Vooral cacao bleef mijn aandacht trekken. Ik begon te lezen over flavanolen, verwerking, samenstelling en de opvallend grote verschillen tussen verschillende cacaoproducten.

Ik bestelde uiteindelijk zelf high-flavanol cacao uit de Verenigde Staten en het werd een product dat ik graag in mijn ochtendroutine gebruikte. Wat mij daarnaast aansprak, was dat je cacao heel concreet kon vergelijken op basis van samenstelling en laboratoriumwaarden. Dat sloot behoorlijk goed aan bij mijn voorliefde voor meten, uitzoeken en precies willen weten wat er in een product zit.

Hoe meer ik erover las, hoe interessanter cacao werd. Ik verdiepte me in hoe de cacaoboon begint, waarom de natuurlijke flavanolconcentratie tussen cacao kan verschillen en hoeveel invloed de verwerking daarna heeft. Fermentatie, droging, roosteren en vooral alkaliseren kunnen de uiteindelijke samenstelling sterk veranderen. Ik leerde ook hoe laboratoria met technieken zoals HPLC individuele verbindingen en flavanolfracties kunnen scheiden en kwantificeren, waaronder epicatechine, catechine en verschillende procyanidinen. Begrippen als monomeren, oligomeren en DP1 tot en met DP7-10 waren daardoor ineens geen abstracte laboratoriumtermen meer, maar een manier om veel preciezer te begrijpen wat voor cacao je daadwerkelijk voor je hebt.

Alleen was er één praktisch probleem: goede high-flavanol cacao naar Europa laten komen was belachelijk duur. De cacao zelf was één ding, maar internationale verzending en bijkomende kosten maakten kleine bestellingen nauwelijks aantrekkelijk. Toen ik ontdekte dat andere mensen in Europa precies tegen hetzelfde probleem aanliepen, begon er vanzelf weer een nieuw project in mijn hoofd te ontstaan.

Dat project werd Mindkore.

Ik begon high-flavanol cacao op grotere schaal in te kopen en rechtstreeks naar Nederland te importeren. Zoals veel van mijn projecten begon ook dit vrij klein. Ik zocht uit hoe de supply chain werkte, liet cacao onafhankelijk analyseren, ontwierp verpakkingen, bouwde een website en verwerkte uiteindelijk de eerste bestellingen zelf.

Tot mijn verrassing vonden steeds meer mensen die specifiek naar high-flavanol cacao zochten de website. Wat begon als een klein zijproject groeide daardoor langzaam uit tot een serieus bedrijf. Dat betekent ook dat Mindkore steeds verder professionaliseert, van laboratoriumanalyses en batchdocumentatie tot logistiek en voedselveiligheid.

De gedachte achter Mindkore is ondertussen eigenlijk heel eenvoudig gebleven: high-flavanol cacao makkelijker verkrijgbaar maken in Europa, met duidelijke productspecificaties, batchspecifieke laboratoriumresultaten en zo veel mogelijk transparantie over wat er daadwerkelijk in de verpakking zit.

Van alle projecten die achter mijn computer zijn begonnen, had ik niet verwacht dat juist deze zo groot zou worden. Maar misschien past dat ergens ook wel bij Mindkore: nieuwsgierig worden naar iets, het helemaal uitzoeken en vervolgens kijken of je het zelf beter kunt organiseren.